Büyümüş de Küçülmüş Çocuklarda Pekişme Davranışı

Anasayfa
Büyümüş de Küçülmüş Çocuklarda Pekişme Davranışı

Büyümüş de Küçülmüş Çocuklarda Pekişme Davranışı

2-4 yaşlarında kız, toplumun tabiriyle fena, zeki…

Aklınızda eminim canlanmıştır profil.

Belki bazılarınızın bu profilde çocuğu da vardır.

Elbette üzülmeniz gereken bir şeyi anlatmayacağım. Bu yazıda farkında olmanız gereken bir durumu anlatmak istiyorum.

Bu yaşlardaki erkek çocuklarda da olabilir ancak özellikle kız çocuklarında görebildiğimiz ve ebeveynleri için bazen kabusa dönebilen bir pekişme davranışı..

Bu pekişme davranışının özeti şu: çocuk neredeyse her şeyde ya da istedikleri olmadığında ortalığı kaldırır, ağlar, kendini yere atar, susmaz ve ebeveynlerini darladıkça darlar.

Tükenme noktasına kadar gelebilir ebeveynler. Ne yapsam da olmuyor. İstediklerini yapsam da yapmasam da, konuşsam da konuşmasam da, kızsam da kızmasam da…

Yapılan her müdahaleyi boşa çıkartan bir çocukları vardır karşılarında.. Hep kazanan taraftır. Fena, uyanık ve farkındadır. Neredeyse her şeyi anlamakta ve hiç bir şeyi kaçırmamakta olan bir çocuk..

Bazen öyle noktalara gelinir ki ebeveynler, çocuğun problem çıkarmak için bahane ürettiğini söylerler. Neden bu suluk düz değil de yan duruyor, neden oraya oturdun da buraya oturmadın, baba niye oraya bastın, buraya basacaktın… vs…

Anlamsız ve mantıksız gelen talepler ve istekler.. bunları geçtik gösterilen davranış sorunları ve tepkilerin büyüklüğü.. hatta hırçınlık, kavga, fırlatmalar ve ebeveyne vurma, tırmalama, incitme…

Bu çocukların bu davranışlarını pekişerek gelişen davranışlar olarak tanımlarız ve bu durum bir ruhsal bozukluk değil elbette.. ancak aile için kabus düzeyinde bir durum..

Çözümü kolay ama zaman alabilen bir durum. Pekişen davranışların söndürülmesinin gerekli olduğunu ve sonrasında ailenin bir nefes alabildiği uyumlu birliktelik..

Koşullanma dediğimiz davranış geliştirme kavramının hayatın içinde gösterimidir aslında.

Oldukça zeki ve yaşından daha çok bilen ve yaşıtlarından daha konuşkan ve becerikli olunca bazı çocuklar bu becerilerinin hayatın sınırları geldiğinde nasıl yönetilmesi gerektiğini bilmeyebiliyorlar. Bu da doğal sayılabilir. Daha az zeki olsaydı belki de o kadar olmazdı denilebilir ancak çocuğun bu davranışları göstermesinde özellikle ebeveynin hatalı tutumları asıl rol oynamaktadır. Tutum değiştiğinde çocuk da düzelmektedir. Çocuk ebeveyninin özellikle de annesinin aynası ancak bir farkla; o da annesinin akıllı aynasıdır..

Başka bir yazıda görüşmek üzere..

Selametle kalın..